Kan beeldbellen de therapeutische relatie versterken? Kan beeldbellen het overleg tussen hulpverleners onderling vergemakkelijken? Kan het de therapietrouw verhogen en het aantal afhakers beperken? “Beeldbellen kan het persoonlijke contact niet vervangen, maar misschien kan ze de therapeutische relatie wel versterken”? Dit zijn enkele van de vele vragen en stellingen die de mobiele teams Impact en Amphora nog tot eind 2017 onderzoeken.

Het beeldbelproject is 1 van de 24 goedgekeurde e-health projecten die wij samen met PRIT (mobiele teams Midden- West- Vlaanderen) ontwikkeld hebben. Dit in samenwerking met het zorgdossier Obasi en het Collaboratief Zorgplatform (CoZo). U kunt het het best vergelijken met skypen, maar dan op een beveiligde manier.

Binnen dit federale proefproject krijgen we gedurende een 6 tal maand de tijd om te experimenteren met het ‘beeldbellen’. Bedoeling is uit dit proefproject te leren. We beginnen eraan met een open geest. Zijn de resultaten bevredigend, dan kunnen we bekijken hoe we hier het best verder mee aan de slag gaan.

Zonder vooruit te lopen op de feiten, zou het bijvoorbeeld best kunnen dat een opname verkort of vermeden kan worden dankzij het beeldbellen.

Ook voor cliënten die op een wachtlijst terechtkomen kan het beeldbellen misschien een meerwaarde betekenen? De wachttijd is een risicoperiode voor het afhaken van de cliënt. Als we in die wachttijd het contact levendig kunnen houden via beeldbellen, kan dat de cliënt misschien motiveren om niet af te haken. Persoonlijke contacten zullen altijd primair zijn. Bovendien moet de cliënt tijdens het proefproject ook zijn ‘geïnformeerde toestemming’ geven wenst hij deel te nemen aan het proefproject. De cliënt dient ook zijn akkoord te geven betreffende de uitwisseling van gegevens via CoZo.

De cliënt kan zelf niet het initiatief nemen om met een hulpverlener te beeldbellen. Het initiatief gaat steeds uit van de hulpverlener. Dit kan om het even wie van het mobiel team zijn.

Het beeldbellen zelf verloopt trouwens vanuit het zorgdossier Obasi en dit op een beveiligde manier via het CoZo platform. Tijdens het proefproject kunnen we uitgebreid de gebruiksvriendelijkheid van het platform en de nodige soft- en hardware testen. Want ook dat is een heel sterk bepalende factor in het succes van het project. We meten tal van parameters om dan een objectieve en grondige evaluatie te kunnen maken.” Zijn de cliënten hier allemaal wel zo enthousiast over? Is het bijvoorbeeld aangewezen dat we het beeldbellen ook intramuraal integreren? Wat zijn de voor- en nadelen van het beeldbellen? Enz.

Het beeldbellen biedt ook kansen om contacten te realiseren tussen hulpverleners onderling. Zo willen we het overleg en de continuïteit versterken en vergemakkelijken. Huisartsen kunnen binnen het proefproject een honorarium voor overleg via beeldbellen krijgen. In België bestaat namelijk momenteel voor de artsen nog geen nomenclatuurnummer voor het beeldbellen. Die mogelijkheid moet onderzocht worden. Onze resultaten zullen bovendien meegenomen worden door de overheid om deze ontwikkeling verder te bekijken.

Ook beeldbelsessies met verschillende deelnemers zijn mogelijk, bijvoorbeeld tussen huisarts, cliënt en psychiater. Een cliënt zou zelfs van thuis uit kunnen deelnemen aan een teambespreking binnen 1 van de mobiele teams. De mogelijkheden zijn groot. We moeten alleen in de praktijk testen wat echt werkt en wat niet. Binnen het proefproject zullen zeker en vast heel wat kinderziekten zijn, maar het zal ons ook heel wat kansen bieden. We denken dat de geestelijke gezondheidszorg en de cliënten klaar zijn voor ‘blended’ hulpverlening, waarin het persoonlijke contact versterkt wordt met online contacten.

Kortom, een boeiende en uitdagende evolutie.

" Het project beeldbellen ging van start binnen onze mobiele teams (Impact en Amphora). "